HaarMonoloog
uit: Jeannie Dark, revolutions are daily practice
door: Jeannie Charlene
Ze nam mij en mijn zusje bij de hand
de dag dat ze 's ochtends wakker werd en zag dat haar haar begon uit te vallen
de eerste plukken lagen al op haar kussen
ze nam mij en mijn zusje bij de hand en we gingen naar de kapper
wij mochten eerst geknipt
en daarna mochten we haar haar afscheren met de tondeuse
het was feest!
we hebben eerst twee banen weggeschoren
hier en hier
en daarna een hanekam met een mat geschoren
en daarna alleen de hanekam
en daarna
kaal
ze had een hele mooie schedel; heel glad en rond
nergens een littekentje
ik vond mijn moeder mooi en wel een beetje gek zo zonder haar
haar ogen werden nog groter
toen het laatste plukje eraf was
moest de kapster huilen
ze ging even een koffietje en een peukie doen
mijn zusje en ik pakten de plukken haar van de grond.
Kijk! Zei mijn zusje, terwijl ze een pluk haar onder haar neus had geplakt; een snor!
Kijk! Riep ik; een baard!
Kijk! Zei mijn moeder; borsthaar!
We rolden over de grond van het lachen.
Ik wil ook kaal, zei mijn zusje.
Weet je het zeker? Vroeg mijn moeder.
De kapster; die inmiddels zo strak stond dat ze alleen nog maar kon knikken.
Riep: Jaaa! Ja! Allemaal kaal!
Ja! Riepen wij; allemaal kaal!
Mijn hoofd was mooi rond; mijn zusje had een beetje platte achterkant;
als baby wilde je altijd naar het plafond staren, zei mijn moeder; ik heb je toen al gewaarschuwd.
Ik vind het mooi om naar boven te kijken, zei mijn zusje stoer. En plat is hip!
De kapster graaide in haar tas en haalde er een potje met pilletjes uit die ze in één keer achterover sloeg.
Jij ook kaal! Riep mijn moeder!
Ja! Riepen wij.
De kapster lachte en huilde tegelijk toen wij de tondeuse op haar hoofd zette.
Mooi! Bekeken wij het resultaat.
De kapster; nu met rooddoorlopen ogen en een zeer strakke glimlach, stond op en begon te dansen. Wij volgden haar voorbeeld, veegden alle haren op een grote bult en we dansten om de berg van felblonde krullen, donkerbruine slierten en kastanjebruine plukken.
Eigenlijk moeten we de haren ritueel verbranden! Zei mijn moeder.
Ja! Zodat de oogst erna beter zal zijn.
De bult brandde als een wilde; vlammen sloegen alle kanten op en we stonden er met z’n drieen gearmd naar te kijken. Ik kreeg een heel fijn gevoel van binnen. De hitte voelde gek aan op mijn kale hoofd. De kapster lag in een hoekje tegen zichzelf te praten.
De vlammen trokken ontzettend veel aandacht; binnen een paar minuten stonden er 100en mensen voor het raam; met spandoeken; wij willen ook kaal! Solidair met de zieken! Mijn moeder keek verrukt; de tranen schoten in haar ogen! Wow! Kom binnen allemaal; meisjes; werk aan de winkel!
Uren waren we bezig met het scheren van hoofden; als iemand kaal was, mocht ie zijn eigen haar in de vlammen werpen en er dan ritueel om heen dansen. Voor mensen die wat extra’s nodig hadden had de kapster een pilletje.
Pas toen de zon weer opkwam en iedereen kaal voldaan naar huis was gegaan
kwam de kapster met allerlei dozen:
Zo, nu een pruik uitkiezen!
deze is mooi, dit is je eigen kleur
haha zei mijn moeder, dat heb ik al 30 jaar gehad
ik wil nu wel eens wat anders
Mijn moeder koos drie pruiken uit;
Een blonde met krullen; die liefkozend de naam dolly kreeg
Een rode; waarmee mijn moeder iedere karaokewedstrijd won met
Girls just wanna have fun
En een zwarte met lang haar, voor als ze zich wilde afzonderen met een grote bril erbij en je haar alleen nog als nana mouskouri mocht aanspreken
© copyryght: Jeannie Charlene
